Menu
RSS

Συνταγματική η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων λέει το ΣΤΕ

Συνταγματική η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων λέει το ΣΤΕ

Όπως γράφαμε και παλιότερα, αφού μεσολάβησαν διάφορες πιέσεις αλλά και διευθετήσεις προς το δικαστικό σώμα, ανατράπηκε η πλειοψηφία υπέρ της αντισυνταγματικότητας. Οι θεματοφύλακες της δημοσιονομικής πειθαρχίας μπορούν να συνεχίσουν απερίσπαστοι το έργο τους.

 

 

Αναδημοσιεύουμε από το blog "ΕΥΦΟΡΗ ΠΕΔΙΑΔΑ ιδεών αγώνων πολιτισμού"

Συνταγματική η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων λέει το ΣΤΕ που έλεγε τα αντίθετα Προφανώς πολλά μεσολάβησαν

Θυμίζουμε ότι με διάφορους μνημονιακούς νόμους των ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, μειώθηκαν οι μισθοί και τα επιδόματα στο Δημόσιο, με αποτέλεσμα την εξαετία 2009 - 2015 ένας δημόσιος υπάλληλος να χάσει μέχρι και έξι μισθούς το χρόνο! Πάνω εκεί ήρθε να προστεθεί το νέο μισθολόγιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ (ν. 4354/2015), που επέφερε νέο πλήγμα στους μισθούς των δημόσιων υπαλλήλων ως μηχανισμός καθήλωσης και περαιτέρω μείωση των εισοδημάτων τους.

«Συνταγματικός» κρίνεται τελικά και με τη «βούλα» του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), ύστερα από τη δημοσιοποίηση της απόφασης, άλλος ένας εμβληματικός μνημονιακός νόμος που υλοποιήθηκε από προηγούμενες κυβερνήσεις και διατηρήθηκε στο ακέραιο από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η ολοσχερής κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων.

Συγκεκριμένα, η Ολομέλεια του ΣτΕ κατά πλειοψηφία έκρινε «συνταγματικές» τις περικοπές των Δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα και του επιδόματος θερινής άδειας (13ος και 14ος μισθός) των εν ενεργεία δημοσίων υπαλλήλων, υπαλλήλων ΟΤΑ, ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ κ.λπ. Η απόφαση αυτή έρχεται να προστεθεί σε μια άλλη απόφαση του ΣτΕ, που έκρινε «συνταγματικό» και «νόμιμο» το πετσόκομμα της λίστας Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων, και έρχεται να επιβεβαιώσει ξανά ότι όλο το αντεργατικό μνημονιακό οπλοστάσιο διατηρείται άθικτο και στη... «μεταμνημονιακή» περίοδο, ακριβώς γιατί αυτό απαιτούν η κερδοφορία και η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου.

Ετσι η Ολομέλεια του ΣτΕ έλαβε τη νέα αρνητική απόφαση κατά πλειοψηφία, αναστρέφοντας και τις περσινές αποφάσεις της επταμελούς σύνθεσης του ΣΤ' Τμήματος του ΣτΕ, που είχαν κρίνει αντισυνταγματικές τις περικοπές των τριών επιδομάτων - Δώρων, που έγιναν με το νόμο 4093/2012.

Σύμφωνα με το «σκεπτικό» της απόφασης, η κατάργηση των επιδομάτων «τεκμηριώνεται επαρκώς» και πως «κατά τη λήψη του επίμαχου μέτρου, ο νομοθέτης είχε πλήρη επίγνωση όχι μόνο του εν γένει επιπέδου διαβίωσης του πληθυσμού της χώρας, αλλά και ειδικά του επιπέδου διαβίωσης των δημοσίων υπαλλήλων, όπως προκύπτει:

α) από τα δημοσιευμένα και διαθέσιμα στις υπηρεσίες του Ελληνικού Δημοσίου στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για το όριο κινδύνου φτώχειας ανά άτομο μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις (6.591 ευρώ) και το μέσο ετήσιο ισοδύναμο ατομικό εισόδημα (12.637,08 ευρώ) κατά το έτος 2011,

β) από το νέο ενιαίο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων που θεσπίστηκε, ο βασικός μισθός των δημοσίων υπαλλήλων κυμαίνεται μεταξύ 780 (μικτά ΥΕ με βαθμό ΣΤ) και 1.092 ευρώ μικτά (ΠΕ με βαθμό ΣΤ) και γ) από τη θέσπιση νέου κατώτατου βασικού μισθού και ημερομισθίου με τον ίδιο ν. 4093/2012 (586,08 ευρώ και 26,18 ευρώ, αντίστοιχα)».

Έτσι, καταλήγει το ΣτΕ, «οι αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, ακόμη και μετά την κατάργηση των επίμαχων επιδομάτων, εξασφάλιζαν αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, τόσο σε σχέση με όσους διαβιούσαν στα όρια της φτώχειας όσο και με όσους απασχολούνταν στον ιδιωτικό τομέα με τον κατώτατο βασικό μισθό και ημερομίσθιο», επιβεβαιώνοντας ότι οι κατώτεροι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα γίνονται μοχλός πίεσης στα χέρια του αστικού κράτους για τη συνολική συμπίεση των μισθών. Παράλληλα η μπακαλίστικη λογική του ΣτΕ επιβεβαιώνει ότι δεν μετατρέπουν μόνο οι καλογέροι το κρέας ψάρι. Ουδέποτε οι ίδιοι ανέχθηκαν παρόμοια λογική για τα δικά τους εισοδήματα και προνόμια. Το αλισβερίσι της εκτελεστικής με τη δικαστική εξουσία ήταν πάντα επωφελές και για τους δύο. Οι τιμητικές εξαιρέσεις απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Εμείς θα θυμίσουμε το παλιό αγγλικό ρητό: Όποιος αγαπάει τα λουκάνικα και τη δικαιοσύνη πρέπει να αποφεύγει τους χώρους παρασκευής τους…

Επιβεβαιώνεται, επομένως, το εξής: Ότι καμιά ουσιαστική βελτίωση στη ζωή τους δεν πρόκειται να δουν οι εργαζόμενοι σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, αν δεν καταργήσουν με την πάλη τους όλο το αντεργατικό μνημονιακό πλαίσιο, διεκδικώντας πραγματική ανάκτηση απωλειών, σε σύγκρουση με τους στόχους και τον σχεδιασμό του κεφαλαίου, με την πολιτική της κυβέρνησης και των κομμάτων του, βάζοντας μπροστά τις δικές τους ανάγκες!

ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης, Πρώτο Θέμα, lifo

 

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top