Menu
RSS

Τα συναινετικά διαζύγια και οι απολογητές του νεοφιλελευθερισμού στη δικαιοσύνη

55299- Τα είχαμε ήδη πάρει άσχημα με το νομοσχέδιο Παπαϊωάννου, ήρθε και ο κ. Περυσινάκης και τα πράγματα έγιναν  ακόμη χειρότερα.

Τι μας λέει αυτός ο κύριος που είναι από το παρελθόν γνωστός για τις νεοφιλελεύθερες απόψεις του; (για να δείτε τις απόψεις του για την "απελευθέρωση", διαβάστε την ανάρτηση της συναδέλφου κ. Κατερίνας Μάλλιου, η οποία και αντιγράφει το άρθρο του εδώ). Ξεκινώντας από την εντελώς απαράδεκτη ρύθμιση του νομοσχεδίου Παπαϊωάννου για τα συναινετικά διαζύγια, η οποία, κατά την άποψη μας,    καταργεί τη δεύτερη συζήτηση και τη  δικαστική απόφαση όχι για να απλουστεύσει τη ζωή του Ελληνα πολίτη, αλλά αντιθέτως για να επιτείνει το απόλυτο κοινωνικό μπάχαλο που σε λίγο θα επικρατεί , καταλήγει ότι εμείς οι δικηγόροι φταίμε και ότι "περιορίζουμε" την ελευθερία των Ελλήνων πολιτών !!!!!

Εμείς τι λέμε στον κ. Περυσινάκη και τους ομοϊδεάτες του;

ΕΛΕΟΣ ΚΑΙ ΑΙΔΩΣ!!! Οσο δε για τα συναινετικά, θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μας και θύραν περιοχής περί τα χείλη μας..., γιατί είμαστε και κόσμια ιστοσελίδα και δεν θέλουμε να χαλάσουμε την καλή μας παράδοση!!

Ιδού ολόκληρο το άρθρο του από "ΤΟ ΒΗΜΑ"

Συναινετικό Διαζύγιο: σκανδαλώδεις, χαριστικές υπέρ δικηγόρων ρυθμίσεις

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 02/01/2012, 13:13

Απόλυτα θετική η απλοποίηση της διαδικασίας έκδοσης συναινετικού διαζυγίου. Όσο κι αν θεωρούμε το θεσμό του γάμου ιερό, στο τέλος αποτελεί μια σύμβαση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, και όπως κάθε σύμβαση τελεί υπό.......
τον όρο της συνεχιζόμενης αμοιβαίας σύμπτωσης των αντίρροπων βουλήσεων. Όταν αντιθέτως υπάρχει συμφωνία για την λύση του γάμου, κανείς δεν πρέπει να τίθεται εμπόδιο. Όμως γιατί και πάλι το Υπουργείο Δικαιοσύνης με αφορμή αυτή την αλλαγή θεσπίζει (για πολλοστή φορά) χαριστικές διατάξεις υπέρ της συντεχνίας των δικηγόρων; Γιατί να απαιτείται ενώπιον του Ληξίαρχου παράσταση των διαδίκων μετά συνηγόρων;

Η Δικαιοσύνη πρέπει να είναι προσιτή στον πολίτη άνευ συνηγόρου, με δυνατότητα για αυτοπρόσωπη παράσταση, πλην των πλέον σοβαρών υποθέσεων (π.χ. κακουργημάτων). Πρέπει η πολιτεία να επιτρέπει και να διευκολύνει την ανέξοδη (όσο γίνεται για τους διαδίκους) πρόσβαση στη δικαιοσύνη. Όντως το διαζύγιο δεν χρειάζεται καν την άσκηση δικαστικής εξουσίας. Βέβαια αν υπάρχουν τέκνα, η μέριμνα τους πρέπει να ρυθμίζεται κατάλληλα με την συναπόφαση των γονέων και η δικαστική αρχή στα πλαίσια εκουσίας δικαιοδοσίας πρέπει να εγκρίνει την όποια περί την άσκηση της γονικής μέριμνας συμφωνία. Όμως αυτό μπορεί να γίνεται με μια απλή και αυτοποιημένη διαδικασία, την οποία θα μπορούν οι διάδικοι να διεκπεραιώνουν αυτοπρόσωπα, εκτός αν οι ίδιοι ελευθέρως κρίνουν ότι έχουν ανάγκη την συνδρομή συνηγόρου (ως αναφαίρετο δικαίωμα – αλλ’ όχι υποχρέωση κάθε διαδίκου).

Σε άλλες πολιτείες (όπως η Βρετανία) η παράσταση συνηγόρου σε τέτοια θέματα δεν είναι αναγκαία. Γιατί αυτό πρέπει να είναι διαφορετικό στην Ελλάδα; Ως πότε οι Έλληνες διάδικοι θα πρέπει να πληρώνουν την γνωστή και πατροπαράδοτη στη χώρα μας πολιτική συναλλαγή και τις χαριστικές υπέρ των δικηγόρων ρυθμίσεις απλά και μόνο επειδή οι μισοί βουλευτές τυχαίνει να είναι δικηγόροι; Αιδώς! Η Ελληνίδα και Έλληνας διάδικος δεν είναι λιγότερο ικανοί να φροντίζουν τις δικές τους υποθέσεις από τους Βρετανούς ή άλλους. Αν αυτή είναι η ιδέα ορισμένων περί απελευθέρωσης του δικηγορικού επαγγέλματος ας το ξανασκεφτούν λίγο, και τουλάχιστο να μην κοροϊδεύουμε άλλο πια τον Έλληνα πολίτη.

Ο τόπος έχει ανάγκη από μια συνεπή διεξοδική φιλελεύθερη μεταρρύθμιση σε όλλα τα επίπεδα. Δεν αρκεί να υπηρετούμε στόχους επίσπευσης της απονομής της δικαιοσύνης. Και δεν αρκεί επιφανειακά να κινούμαστε προς μια κάποια φιλελευθεροποίηση του δικαίου. Πρέπει να είμαστε συνεπείς και διεξοδικοί. Ο κάθε περιορισμός στην ελευθερία των Ελλήνων πολιτών θα πρέπει να αιτιολογείται ειδικώς και εμπεριστατωμένα. Τα συμφέροντα μιας κάστας (όπως εν προκειμένω των δικηγόρων) δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να δικαιολογούν έστω και ελάχιστους περιορισμούς στην ελευθερία μας. Ας δώσουμε τέλος στον πατερναλισμό, αρχίζοντας από την πολύπαθη Δικαιοσύνη. Και βέβαια το επόμενο καίριο βήμα θα είναι να κατεβάσουμε επιτέλους και τον εισαγγελέα από τα έδρανα του δικαστηρίου και να πάψουμε να τον μεταχειριζόμαστε ως συνδικαστή, θέτοντας παράλληλα τέρμα και στον γνωστό παρακμιακό συγχρωτισμό εισαγγελέων και δικαστών.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Παναγιώτης Περυσινάκης

 

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top